- ชาญี่ปุ่น 14 ประเภท คู่มือฉบับสมบูรณ์: เกียวคุโระ เซ็นฉะ โฮจิฉะ มัทฉะ และอื่นๆ พร้อมแนะนำอุณหภูมิการชง
- เปรียบเทียบชาญี่ปุ่น 14 ประเภท: เกียวคุโระ เซ็นฉะ โฮจิฉะ มัทฉะ และอื่นๆ พร้อมตารางเปรียบเทียบและเคล็ดลับอุณหภูมิการชง
อัปเดตล่าสุด:

เคยไหมที่อยากซื้อสาเกสักขวด แต่พอเห็นขวดเรียงรายเต็มชั้นก็ไม่รู้จะเลือกอันไหนดี?
จริงๆ แล้ว ตัวอักษรและตัวเลขที่พิมพ์บนฉลากสาเกนั้นบอกใบ้เกี่ยวกับรสชาติได้ เพียงแค่รู้วิธีอ่าน คุณก็สามารถคาดเดาได้ว่าสาเกขวดนั้นจะมีรสชาติอย่างไรก่อนที่จะลิ้มลอง
บทความนี้จะอธิบายตั้งแต่ภาพรวมของการจำแนกประเภทสาเก ความหมายของตัวเลขบนฉลาก วิธีการผลิต ภาชนะดื่ม ไปจนถึงการจับคู่กับอาหาร

ก่อนจะเริ่มอ่านฉลาก มาทำความเข้าใจการจำแนกประเภทพื้นฐานของสาเกกันก่อน
สาเกแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ คือ โทคุเทย์ เมโชชุ (特定名称酒) หรือสาเกระดับพรีเมียม และ สาเกธรรมดา (普通酒) หรือ ฟุสึชุ
สาเกธรรมดา คิดเป็นประมาณ 60% ของสาเกทั้งหมดที่บริโภคในญี่ปุ่น เป็นสาเกที่ดื่มกันในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นแผนดื่มไม่อั้นในอิซากายะ หรือสาเกกล่องที่ขายในร้านสะดวกซื้อ
ส่วน โทคุเทย์ เมโชชุ คือสาเกที่ผ่านมาตรฐานที่รัฐบาลกำหนด (วัตถุดิบ อัตราขัดข้าว วิธีการผลิต ฯลฯ) แบ่งย่อยออกเป็น 3 กลุ่ม ตามวัตถุดิบและเทคนิคการผลิต
| กลุ่ม | วัตถุดิบ | ลักษณะเด่น |
|---|---|---|
| จุนไม (純米酒) | ข้าว โคจิข้าว และน้ำเท่านั้น | รสชาติเต็มเปี่ยมด้วยอูมามิจากข้าว |
| กินโจ (吟醸酒) | ข้าว โคจิข้าว น้ำ (+แอลกอฮอล์จากการกลั่น) | กลิ่นหอมผลไม้จากการหมักช้าที่อุณหภูมิต่ำ เรียกว่าวิธีกินโจ |
| ฮนโจโซ (本醸造酒) | ข้าว โคจิข้าว น้ำ แอลกอฮอล์จากการกลั่น | เติมแอลกอฮอล์จากการกลั่นเล็กน้อยเพื่อให้รสชาติคมชัด |
ทั้ง 3 กลุ่มนี้ถูกแบ่งย่อยอีกตามอัตราขัดข้าว (精米歩合) และการใช้วิธีกินโจ รวมเป็น 8 ระดับชั้นของสาเกพรีเมียม
ขวดสาเกมักมี 3 ฉลาก ได้แก่ ฉลากหน้า ฉลากไหล่ และ ฉลากหลัง แต่ละอันมีบทบาทต่างกัน
ฉลากหน้า คือฉลากหลักด้านหน้าขวด ตัวอักษรที่ใหญ่ที่สุดคือ ชื่อแบรนด์ (เช่น Dassai, Hakkaisan) ใกล้กันจะมี ระดับชั้นของสาเก เช่น จุนไม ไดกินโจ (純米大吟醸) หรือ กินโจ (吟醸)

ฉลากไหล่ คือฉลากเล็กที่พันรอบคอและไหล่ขวด อาจแสดงข้อมูลเช่น ไดกินโจ (大吟醸) หรือผู้ได้รับรางวัลเหรียญทอง ไม่ใช่ทุกขวดจะมี

ฉลากหลัง อยู่ด้านหลังขวด ที่นี่จะมีข้อมูลสเปกอย่างละเอียดที่เผยรสชาติ ได้แก่ อัตราขัดข้าว (精米歩合) ค่า SMV (日本酒度) กรด (酸度) วัตถุดิบ และปริมาณแอลกอฮอล์

ข้อมูลสำคัญ 3 อย่างที่ต้องอ่านจากฉลาก:
มาดูรายละเอียดทีละข้อกัน
ระดับชั้นของสาเกเป็นเบาะแสที่มีประโยชน์ที่สุดในการเลือก
แค่ดูระดับชั้นที่พิมพ์บนฉลาก ก็สามารถเดารสชาติโดยรวมได้แล้ว

| ระดับชั้น (日本語) | กลุ่ม | อัตราขัดข้าว | โปรไฟล์รสชาติ |
|---|---|---|---|
| จุนไม ไดกินโจ (純米大吟醸) | จุนไม | 50% หรือต่ำกว่า | ระดับสูงสุด หรูหรา กลิ่นหอมผลไม้ รสละเอียดอ่อน |
| จุนไม กินโจ (純米吟醸) | จุนไม | 60% หรือต่ำกว่า | กลิ่นหอมน่าดื่ม รสสะอาดสดชื่น |
| โทคุเบ็ตสึ จุนไม (特別純米) | จุนไม | 60% หรือต่ำกว่า หรือวิธีการผลิตพิเศษ | แสดงเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละโรงกลั่น |
| จุนไม (純米酒) | จุนไม | ไม่มีข้อกำหนด | รสข้าวเข้มข้น เข้ากับอาหารได้ดี |
| ไดกินโจ (大吟醸) | กินโจ | 50% หรือต่ำกว่า | กลิ่นหอมเข้มข้น จุดสูงสุดของศิลปะการหมัก |
| กินโจ (吟醸) | กินโจ | 60% หรือต่ำกว่า | กลิ่นผลไม้กับรสคมชัด |
| โทคุเบ็ตสึ ฮนโจโซ (特別本醸造) | ฮนโจโซ | 60% หรือต่ำกว่า หรือวิธีการผลิตพิเศษ | รสสะอาดสดชื่น |
| ฮนโจโซ (本醸造) | ฮนโจโซ | 70% หรือต่ำกว่า | กลิ่นหอมอ่อนๆ ดื่มได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อ |
หากคุณชอบ รสผลไม้ ให้มองหาสาเกสไตล์กินโจ: จุนไม ไดกินโจ (純米大吟醸), จุนไม กินโจ (純米吟醸), ไดกินโจ (大吟醸) หรือ กินโจ (吟醸) การขัดข้าวอย่างมากและการหมักช้าที่อุณหภูมิต่ำสร้างกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ ทำให้ผู้เริ่มต้นดื่มสาเกก็สามารถเพลิดเพลินได้
หากคุณต้องการ รสข้าวเข้มข้นเต็มไปด้วยอูมามิ ให้เลือกจุนไม (純米酒) หรือ โทคุเบ็ตสึ จุนไม (特別純米) เข้ากับอาหารได้ดีและดื่มได้ไม่เบื่อ
หากคุณชอบ รสคมชัดสะอาด ลองฮนโจโซ (本醸造) หรือ โทคุเบ็ตสึ ฮนโจโซ (特別本醸造) กลิ่นหอมอ่อนๆ กับรสสดชื่นที่ตามมา เข้ากับอาหารได้หลากหลาย
อัตราขัดข้าว / เซย์ไมบุอัย (精米歩合) บอกว่าเมล็ดข้าว (ข้าวกล้อง) ถูกขัด (สี) ไปมากเท่าไหร่

อัตราขัดข้าว 60% หมายความว่าเหลือข้าว 60% นั่นคือ สีออกไปแล้ว 40% ตัวเลขยิ่งน้อย ยิ่งขัดมาก
ชั้นนอกของข้าวกล้องมีโปรตีนและไขมันมาก ซึ่งทำให้เกิดรสที่ไม่ต้องการ ยิ่งขัดออกมาก รสก็ยิ่งสะอาดและหอมมากขึ้น
| อัตราขัดข้าว (精米歩合) | ระดับอ้างอิง | แนวโน้มรสชาติ |
|---|---|---|
| 50% หรือต่ำกว่า | ระดับไดกินโจ | กลิ่นผลไม้หอมหรู รสเบาสบายหรูหรา |
| 60% หรือต่ำกว่า | ระดับกินโจ | หอมพอดี สมดุลระหว่างกลิ่นผลไม้กับรสสาเกดั้งเดิม |
| 70% หรือต่ำกว่า | ระดับฮนโจโซ | รสข้าวชัดเจน เข้มข้นมีบอดี้ |
| มากกว่า 70% | ระดับสาเกธรรมดา | รสข้าวเข้มแข็งจัดจ้าน |
สาเกที่มีอัตราขัดข้าวต่ำ (ขัดมาก) ต้องใช้เวลาและข้าวมากกว่าในการผลิต จึงมีราคาสูงกว่า
ฉลากหลังบางครั้งจะมีตัวเลขบ่งบอกรสชาติ คือ ค่า SMV / นิฮงชุโดะ (日本酒度) และ กรด (酸度) เมื่อรวมกันจะเห็นภาพรวมของความหวาน ความแห้ง และบอดี้

ตัวเลขที่บอกความหวานหรือแห้ง (辛口/甘口) ของสาเก ค่าบวกยิ่งมาก ยิ่งแห้ง ค่าลบยิ่งมาก ยิ่งหวาน
| SMV (日本酒度) | แนวโน้มรสชาติ |
|---|---|
| +6 ขึ้นไป | แห้งมาก (超辛口) |
| +3.5 ถึง +5.9 | แห้ง (辛口) |
| +1.5 ถึง +3.4 | ค่อนข้างแห้ง (やや辛口) |
| -1.4 ถึง +1.4 | กลางๆ (中間) |
| -1.5 ถึง -3.4 | ค่อนข้างหวาน (やや甘口) |
| -3.5 ถึง -5.9 | หวาน (甘口) |
| -6 หรือต่ำกว่า | หวานมาก (超甘口) |
ค่านี้สะท้อนปริมาณน้ำตาลในสาเก สาเกที่มีน้ำตาลมากจะหนักกว่าน้ำและแสดงเป็นค่าลบ ส่วนสาเกที่มีน้ำตาลน้อยจะเบากว่าน้ำและแสดงเป็นค่าบวก คำว่าแห้ง (คาระคุจิ) ไม่ได้หมายถึงรสเผ็ด แต่หมายถึงมีความหวานน้อยและรสสะอาดคมชัด ส่วนหวาน (อามาคุจิ) หมายถึงมีความหวานอ่อนๆ เนียนนุ่มบนลิ้น
กรดส่งผลต่อ ความเข้มข้นหรือความเบาสบาย ของสาเก ยิ่งสูง ยิ่งเข้มข้นมีน้ำหนัก ยิ่งต่ำ ยิ่งเบาสบายสดชื่น
| กรด (酸度) | แนวโน้มรสชาติ |
|---|---|
| 1.8 ขึ้นไป | เข้มข้นมาก มีน้ำหนักเต็มที่ |
| 1.5 ถึง 1.7 | ค่อนข้างเข้มข้น มีความลึกและซับซ้อน |
| 1.3 ถึง 1.4 | ช่วงมาตรฐาน สาเกส่วนใหญ่อยู่ในช่วงนี้ |
| ต่ำกว่า 1.3 | เบาสบายสดชื่น ดื่มง่าย |
กรดยังส่งผลต่อการรับรู้ความหวานและความแห้ง แม้ค่า SMV เท่ากัน กรดสูงจะทำให้รู้สึกแห้งมากกว่า กรดต่ำจะรู้สึกหวานมากกว่า เมื่อรวม SMV และกรดเข้าด้วยกัน จะเห็นภาพรวมรสชาติได้ครบถ้วน
| กรดสูง (1.5 ขึ้นไป) | กรดต่ำ (ต่ำกว่า 1.0) | |
|---|---|---|
| SMV บวก (แห้ง / 辛口) | เข้มข้นแห้ง — หนักแน่น คมชัด | เบาแห้ง — สะอาด นุ่มนวล คมชัด |
| SMV ลบ (หวาน / 甘口) | เข้มข้นหวาน — เต็มตัว รสติดลิ้นยาวนาน | เบาหวาน — หวานอ่อนๆ แวบเดียวแล้วจางไป |

ระดับชั้น อัตราขัดข้าว SMV และกรดที่กล่าวมาเป็นสเปกพื้นฐานของสาเก แต่ฉลากยังมีข้อมูลสำคัญอีกอย่าง คือคำศัพท์เกี่ยวกับวิธีการผลิต เช่น ยามาไฮ (山廃) นามาซาเก (生酒) มุโรคะ (無濾過) และ ฮิยะโอโรชิ (ひやおろし) สิ่งเหล่านี้บอกเล่าเอกลักษณ์และความเป็นฤดูกาลที่ตัวเลขเพียงอย่างเดียวบอกไม่ได้
| คำศัพท์ (日本語) | ลักษณะเด่น |
|---|---|
| ยามาไฮ (山廃) | วิธีดั้งเดิมที่ใช้แบคทีเรียกรดแลกติกธรรมชาติ รสซับซ้อน หนักแน่น มีกรดชัดเจน |
| คิโมโตะ (生酛) | วิธีดั้งเดิมที่เก่าแก่กว่ายามาไฮ รสดิบเถื่อน เข้มข้นมีบอดี้ |
| คำศัพท์ (日本語) | ลักษณะเด่น |
|---|---|
| นามาซาเก (生酒) | สาเกที่ไม่ผ่านการพาสเจอร์ไรซ์ (ฮิอิเระ) รสสดใหม่มีชีวิตชีวา ต้องเก็บแช่เย็น |
| เก็นชุ (原酒) | สาเกไม่เจือจาง บรรจุขวดที่ความเข้มข้นดั้งเดิม (18–20%) รสเข้มข้นทรงพลัง |
| มุโรคะ (無濾過) | ไม่ผ่านการกรองด้วยถ่านกัมมันต์ เก็บรักษารสชาติดั้งเดิมไว้ครบถ้วน |
| คำศัพท์ (日本語) | ลักษณะเด่น |
|---|---|
| นิโกริซาเก (にごり酒) | กรองหยาบผ่านผ้า มีลักษณะขุ่นขาว รสครีมมี่ หวานเล็กน้อย |
| อาราบาชิริ (あらばしり) | สาเกที่ไหลออกมาเองตามธรรมชาติจากกาก รสสดใหม่เปี่ยมชีวิต |
| คำศัพท์ (日本語) | ลักษณะเด่น |
|---|---|
| ฮิยะโอโรชิ (ひやおろし) | พาสเจอร์ไรซ์ในฤดูใบไม้ผลิ บ่มตลอดฤดูร้อน วางจำหน่ายในฤดูใบไม้ร่วง (กันยายน–พฤศจิกายน) รสกลมกล่อม นุ่มนวล |
เมื่อเลือกขวดที่ถูกใจได้แล้วจากการอ่านฉลาก ลองสนใจภาชนะดื่มดูบ้าง เหมือนกับที่เบียร์มีเหยือก ไวน์มีแก้วไวน์ สาเกก็มีภาชนะเฉพาะที่ช่วยยกระดับทั้งรสชาติและบรรยากาศ
ลิ้มรสสาเกเย็นในแก้วโอโจโกะแก้วใส
สาเกเย็นมักดื่มจากแก้วโอโจโกะ (お猪口) แก้วใส

การดื่มจากแก้วเอโดะ คิริโกะ (江戸切子) ซึ่งเป็นงานแกะสลักแก้วแบบดั้งเดิมของโตเกียวที่มีมาตั้งแต่ปี 1834 จะเพิ่มความหรูหราและสง่างามให้กับประสบการณ์

ดื่มสาเกร้อนด้วยท็อกคุริและโอโจโกะ
คู่คลาสสิกสำหรับสาเกร้อนคือ ท็อกคุริ (徳利, เหยือกสาเก) และโอโจโกะ (お猪口, ถ้วยเล็ก) สาเกที่อุ่นอย่างช้าๆ ในท็อกคุริแล้วจิบจากโอโจโกะเล็กๆ จะเผยรสชาติที่เปลี่ยนแปลงอย่างละเอียดอ่อนตามอุณหภูมิที่ค่อยๆ เปลี่ยนไป

ลิ้มรสสาเกเย็นในแก้วไวน์
ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ การเสิร์ฟกินโจและไดกินโจในแก้วไวน์ได้รับความนิยมมากขึ้น ส่วนโค้งของแก้วช่วยรวมกลิ่นหอม ทำให้ได้สัมผัสกลิ่นหอมดอกไม้และผลไม้ของสาเกสไตล์กินโจได้มากยิ่งขึ้น สไตล์นี้เหมาะกับงานทางการและมื้อพิเศษ
สาเกสปาร์กลิงที่เสิร์ฟในแก้วแชมเปญก็กลายเป็นตัวเลือกยอดนิยมสำหรับการดื่มอวยพรเช่นกัน
และที่จริงแล้ว สาเกเคยถูกเสิร์ฟในแก้วไวน์ในงานพิธีอย่างเป็นทางการของรางวัลโนเบล

เมื่ออ่านฉลากสาเกได้แล้ว โลกใหม่ของการจับคู่อาหารก็เปิดขึ้น
สาเกมีความเข้ากันได้ดีกับอาหารญี่ปุ่นโดยธรรมชาติ เพราะสาเก ซอสโชยุ และมิโซะ ต่างมีอูมามิ (กรดกลูตามิก) ที่เกิดจากการทำงานของเชื้อโคจิเหมือนกัน
| จาน | ระดับที่แนะนำ | เหตุผล |
|---|---|---|
| ซาชิมิปลาเนื้อขาวและซูชิ | กินโจ (吟醸), ไดกินโจ (大吟醸) | กลิ่นหอมช่วยเสริมความละเอียดอ่อนของปลา |
| ซาชิมิปลาเนื้อแดง | จุนไม (純米酒) | กลิ่นหอมอ่อนของจุนไมผสานกับรสอูมามิของปลา |
| ปลาย่าง | จุนไม (純米酒), ฮนโจโซ (本醸造) | อูมามิจากข้าวและรสคมชัดเข้ากับกลิ่นหอมของปลาย่าง |
| ชีส | จุนไม (純米酒), ยามาไฮ (山廃) | ความเข้มข้นของนมและอูมามิจากข้าวช่วยเสริมซึ่งกันและกัน เป็นทางเลือกแทนไวน์ขาว |
| หอยนางรมสด | กินโจ (吟醸), ฮนโจโซ (本醸造) | รสแห้งคมชัดช่วยเสริมอูมามิของหอยนางรม เหมือนกับจับคู่ไวน์ขาวหรือแชมเปญ |
| คาเวียร์ | จุนไม ไดกินโจ (純米大吟醸), ไดกินโจ (大吟醸) | รสสะอาดหรูหราผสานอย่างงดงามกับความเค็มของคาเวียร์ |
ความรู้ด้านการจับคู่ยังเป็นประโยชน์ในการเลือกของขวัญอีกด้วย
ในญี่ปุ่น การมอบสาเกพร้อมกับขนมกินเล่นที่เข้ากันเป็นธรรมเนียมที่นิยม
แค่เพิ่มของกินเล่นที่เข้าคู่กันหนึ่งอย่าง เช่น คาเวียร์กับจุนไม ไดกินโจ หรือชีสกับกินโจ มูลค่าของของขวัญและความพึงพอใจของผู้รับก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ฉลากสาเกเต็มไปด้วยข้อมูลที่เผยรสชาติภายใน
ระดับชั้น บอกทิศทางรสชาติ อัตราขัดข้าว (精米歩合) บอกความหอมและความละเอียด ค่า SMV (日本酒度) และกรด (酸度) บอกความหวาน ความแห้ง และบอดี้

การรู้จักคำศัพท์วิธีการผลิตอย่าง ยามาไฮ (山廃) นามาซาเก (生酒) และ ฮิยะโอโรชิ (ひやおろし) จะช่วยให้คุณจินตนาการถึงเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละขวดได้

ครั้งหน้าที่ยืนอยู่หน้าชั้นวางสาเก ลองอ่านฉลากแล้วจินตนาการดูว่าข้างในจะเป็นรสชาติอะไร
